Dış ticaret politikası; bir ülkenin dış ticaretini, belirlediği hedefler doğrultusunda düzenlemek amacıyla alınan önlemlerdir. Ülkenin doğrudan bir şekilde ticaret akımlarını sınırlandırmak, özendirmek ve düzenlemek amacı ile almış oldukları önlemlerdir. Dış ticaret politikası bazı amaçlar taşır. Genel olarak belirtmek gerekirse bu amaçlar;
Dış Ödeme Dengesizliklerini Giderme Amacı: Ödeme bilançosu açık veren ülkeler, döviz gideri işlemlerinin kısıtlanmasını amaç edinirken, döviz kazandırıcı işlemlerinin artmasını amaç edinirler.
Dış Rekabetten Korunma Amacı: Dış piyasa rekabetine dayanamayan yerli endüstriyi koruma amacı taşır.
Ekonomik Kalkınma: Dış ticaret politikası sanayileşme stratejisinin bir aracıdır. Bu sayede ekonomik kalkınma hedeflenir.
Ekonomik Liberalleşme: Ulusal ekonomi ve dünya ekonomisinin bütünleşmesi amacıdır.
İç Ekonomik İstikrarı Sağlama Amacı: İç ekonomik istikrarı bozan enflasyon ve işsizlik sorunlarını çözme doğrultusunda uygulanan dış ticaret politikası amacıdır.
Piyasa Aksaklıklarını Giderme Amacı: İç piyasada yaygınlaşan tekellerin devlet eliyle azaltma ve rekabeti arttırma amacıdır.
Hazineye Gelir Sağlama Amacı: İhracat ve ithalat vergileri ile devlet hazinesine önemli bir gelir oluşturma amacıdır.
Otarşi: Ekonomik olarak kendi kendine yeterliliği amaçlamaktadır.
Sosyal Amaçlar: Ülke güvenliği, çevre kirlenmesini önleme vb. nedenlerle girişinin veya çıkışının kısıtlanması ya da yasaklanmasıdır.
Siyasal Amaçlar: Siyasi nedenlerle bir üretici grubunun kayırılması durumudur.
Dış Politika Amaçları: Dış ticaret politikası dış politika ile benzerlik gösterir. Örneğin askeri olarak kritik kabul edilen ürünlerin düşman ülkelere satışı yasaklanabilmektedir.
Dış ticaret politikası genel olarak yukarıda belirtilen bu amaçları edinmiştir. Dış ticaret politikası bu amaçların yanında Dış politika araçlarını da benimsemektedir. Bu araçlar;
Gümrük Tarifeleri
Tarife Dışı Araçlar
Bağlı Ticaret
İhracatın Özendirilmesi