İşten Ayrıldıktan Sonra Bunları Yapmayın

İşten Ayrıldıktan Sonra Bunları Yapmayın

Biliyorum! Mağdur hissediyorsunuz!

Çok kısa bir süre önce işyerinden ayrıldınız ve işvereniniz olan kişi size iyi davranmadı. Otobüsün altını bir çok kez gördünüz. İyi yapılmış bir iş için takdir almadınız ama artık adı geçen işverene maaş için bağlı olmadığınızdan dolayı ödeşme zamanı. Sıcak veya soğuk intikam… Hangisini alırsınız? Daha sonra önceki işvereninize lanetler okuduğunuz isimsiz bir mektubu LinkedIn sayfanızda yazmaya girişirsiniz.

Benim tavsiyem: Yapmayın!

Ben ne yaptım? LinkedIn sayfamda önceki işverenlerim için görüşlerimi yazdım ve siteyi iş tekliflerini hatta potansiyel işverenleri incelerken harika bir kaynak olarak düşündüm. Ayrıca değerlendirmelerimi yayınlamak için önceden bir editör ya da onay olmadığı için öylesine yazdım. Ama bazen üstünden geçtiğim de oldu. Bununla beraber geçmişteki işvereniniz ile alakalı birikmiş olan bütün sinir bozuklukları ve içinizde kalan her şeyi dışa vurma hissiyatı artık durmalı. Bunun kimseye yararı yok. Bu seviyeyi fazlasıyla düşürüyor. Öncelikle eğer bir çalışanın değerlendirmesi bunlardan birini içeriyorsa: “CEO bir psikopat”, “genel müdür yardımcısı bir otoparkı bile işletemez”, veya “Teknoloji Direktörü parmaklarını abaküse sıkıştırırdı”, değerlendirme direkt olarak değer kaybeder. Eğer eleştiri kişisel ise, şirketin güçlü ve zayıf yönlerine bir bakıştan ziyade daha çok bir intikam haline gelir.

Sizi mağdur etmiş olabilecek birine karşı durmanın arkasındaki cazibeyi anlayabiliyorum. Yine de en iyi arınma kötü deneyimi bitirmek ve bunu aşmaktır. Online değerlendirmeyi bir çıkış mülakatı olarak görün. Çıkış mülakatında köprüleri yıkmamak için söyleyemeyeceğiniz bir şey varsa bunu online söylemek sizin kendi değerlerinize iyi yansımaz. Kişisel olarak saldırırken anonim olmanın ayrıcalığını kullanmak sizi çekişmenin ilk yaralısının ahlak olduğu iğneleyici internet kültürünün bir parçası yapar. Eğer eski işvereniniz o kadar tacizi gerçekten hak ediyorsa, söz bir şekilde yolunu bulacaktır diye düşünerek siz barış yapmalısınız.

İkincisi, LinkedIn gibi sosyal mecralar dışardakilere içeriden biri olarak istihbarat sağlar. Model güvenilir istihbarat yaratan bir topluma bağlıdır ve bu şekilde bir yerde çalışmadan orada çalışmanın nasıl bir şey olduğunu biliriz. Örneğin büyük bir şirketten başlangıç noktasına dönecek olsaydım kültürü bilmekle daha ilgili olurdum. Başlangıcın büyümeyi olgun bir şekilde yönetip yönetmediği, iş ve mühendislik arasındaki etkileşimin ne olduğu, sürdürülebilir satış kanalının olup olmadığı vs… Bunlar zeki bir karar ve öngörüsüz bir karar arasındaki farkı ortaya koyan hayati bileşenlerdir. Eğer bir başkasının karar vermesine yardımcı olacak şekilde bu bilgi tabanına bilgi eklemiyorsanız, sizin değerlendirmeniz istenilen amaca hizmet etmiyordur.

Üçüncüsü, eğer önceki işvereninize lanet ediyorsanız, sizin zarar gördüğünüz bu haksız muamelede suçsuz olabilecek olan önceki iş arkadaşlarınızı da olumsuz etkilersiniz. Sona ermiş sözleşmeden, lekelenmiş itibardan veya işe alım dertlerinden ötürü işverene verilen zarardan doğan kötü sonuçlar sizi mağdur edenlerden daha çok etkileyecektir. Gerçekten vicdanınızdaki o zarar ile birlikte etrafta yürüyebilecek misiniz?

Dördüncüsü ise işten ayrılan çalışanların önceki işverenlerine nefret kustuğu bir trend fark ettim. Şirketin insan kaynaklarındaki biri veya bir yönetici söylenilen hürmetsizliği fark eder. Ardından gelenler ise aşırı destekleyici değerlendirmelerdir ki eminim çalışanlar gözünde yanlış anlamaları ortadan kaldırmak amacıyla patronları tarafından  ikna edilen mevcut çalışanlar tarafından yazılmıştır. O yüzden şimdi de çalışanların görüş mahkemesinde kızgın eski çalışana karşı suni bir kamuoyu oluşturan bir işverenimiz var. Eğer birisi ciddiyetle böyle bir işvereni araştırmak istiyorsa güvenilir bir istihbarata ulaşmadan önce reklamı ve kızgınlığı ayrıştırmalıdır.

Son olarak, siz sözlü nefretinizi kusmadan önce, bir sonraki işvereninizin de arkanızda bıraktığınız problemlerden sadece farklı olarak problemleri olabileceğini hatırlamak yardımcı olabilir. Yeni bir iş rutinin oturması ve eski işin devam eden kariyerinizde giderek daha küçük bir hale gelmesiyle hissettiğiniz yoğunluğun birazı azalacaktır. Hepimiz insanların insan doğasının kusurlarının  yeni iş yerini de etkileyebileceğini fark ettiklerinde sadece özlem duymak için mevcut işlerinden çıkmayı bekleyemez hale geldiği örneklerini gördük. Bunun ışığında, eski işvereninize lanet etmektense neden yeni işinizin nasıl olması istediğiniz hakkında bir liste yapmıyorsunuz ve bunu neden gelecek değerlendirmesine rehberlik edecek ve gelişiminizi eleştirecek bir şekilde kullanmıyorsunuz? O değerlendirmeler daha sonra sinirinizin ve kızgınlığınızın bir birikimi yerine  umutlarınızla gerçekliğin ne kadar eşleştiğini gösterecek. Yapmanız gereken seçim şu: sınırlı enerjinizi geçmişin acısına mı geleceğin vaatlerine mi yatırmalısınız?

Eminim benim pozisyonumda anlaşmazlığa yer vardır. İnternetin başka bir ikonunun, isimsiz bir değerlendirmenin insan içgüdüsünün en kötüsünün tutsağı olmasını görmekten sadece nefret ederdim.  Çalışanların işverenleri eleştiremeyeceğini söylemiyorum, sadece yaparken nezaketli olmalarını ve yapıcı bir eleştiri yapmalarını teklif ediyorum. Yine, eğer arkanızda ne bıraktığınıza dair internete kaba ve kızgın bir  şikayet yazasınız geliyorsa, bilgeliği şiddetin üzerine seçin. Yapmayın.

1 vote